Çocuklarda İdrar Yolu infeksiyonu Etkenleri ve Antibiyotik Direnci [Tepecik Eğit Hast Derg]
Tepecik Eğit Hast Derg. 2005; 15(1): 37-43 | DOI: 10.5222/terh.2005.86155  

Çocuklarda İdrar Yolu infeksiyonu Etkenleri ve Antibiyotik Direnci

Önder Yavaşcan1, Gülben Sözen1, Orhan D. Kara1, Nevin Çetin1, Nejat Aksu1
İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Klinikleri, İZMİR

Amaç: İdrar yolu enfeksiyonu (İYE) çocukluk çağında sık görülen infeksiyonlardandır. Tedavide başarılı olabilmek için İYE nedeni olan ajan patojenlerin sıklığı, yerel ve/veya bölgesel antibiyotik dirençlerinin bilinmesi ve bu doğrultuda ampirik tedavinin düzenlenmesi gereklidir. Bu çalışmada hastanemize başvuran olgularda İYE etkenleri ve antibiyotik direnci sıklığının belirlenmesi ve uygun antibiyotik seçiminin yönlendirilmesi planlanmıştır. Yöntem: Tepecik Eğitim Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Klinikleri yataklı servis ve polikliniklerinden 01.07.2003 - 31.07.2004 tarihleri arasında hastanemiz Mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen 10850 idrar örneğinin kültür ve antibiyogram sonuçları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Gram (-) mikroorganizmalara karşı oluşan antibiyotik direnç oranları araştırılmıştır. Bulgular: Çalışma süresi boyunca gönderilen idrar örneklerinin %25.7 (n=2793 örnek)'sinde anlamlı üreme saptanmıştır. Ureyen mikroorganizmaların %76.9'unu Gram(-), %20.9'unu Gram(+) mikroorganizmalar oluşturmuştur. Bunlar arasında da Escherichia coli (E.coli) %51.5 ile tüm ajanlar içinde birinci sıklıkta, Enterobakter %11.1 ile ikinci, Metisilin sensitive Staphylococcus aureus (MSSA) %8.7 ile üçüncü sıklıkta bulunmuştur. Gram(-) mikroorganizmaların karbepenem grubu dışındaki antibiyotiklere karşı orta-yüksek oranlarda in vitro antibiyotik direnci gösterdiği saptanmıştır. Sonuç: Hastanemiz Çocuk Klinikleri ve polikliniğine başvuran olgularda en sık görülen İYE nedeni Gram(-) mikroorganizmalar ve bunların içinde de en sık ajan patojen E.coli olmuştur. Karbepenem grubu dışındaki tüm antibiyotiklere direnç orta/yüksek bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: İdrar yolu infeksiyonu, çocukluk çağı, antibiyotik direnci


Uropathogens and Antihiotic Resistance in Pediatric Urinary Tract Infections

Önder Yavaşcan1, Gülben Sözen1, Orhan D. Kara1, Nevin Çetin1, Nejat Aksu1
İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Klinikleri, İZMİR

Aim: Urinary tract infeetions (UTI) are common in pediatric age group. To select the proper ampirical treatment, it is essential to know the prevelance of uropathogens and local antibiotic resistance profile.The aim of our study was to investigate the bacterial profile and the pattern of antibiotic resistance for UTI in our hospital and determine the impact of these results on the ampirical treatment. Methods: In this study, culture and antibiogram resul ts of 10850 urine samples obtained betvueen July 1, 2003 and July 31, 2004 were evaluated retrospectively to determine bacterial profile and antibiotic resistance pattern of pediatric urinary tract infections in our hospital. Results: 2793 urine samples were culture positive (25.7%). 76.9% of the positive cultures were found Gram-negative bacilli and 20.9% as Gram-positive cocci. E.coli was the most freguently isolated causative agent (51.5%). Methiciline sensitiue S. Aureus (MSSA) was most frequently isolated Gram-positiue microorganism (8.7%). Among ali of the microorganisms, the lowest resistance rates were obserued to carbapenems. Conclusion: In our clinic, the most common pathogens of UTI are Gram-negative bacilli, out of them E.coli was the most frequently isolated causative agent. Antibitic resistance rates are high except carbapenems.

Keywords: Urinary tract infection, childhood, antibiotic resistance


Önder Yavaşcan, Gülben Sözen, Orhan D. Kara, Nevin Çetin, Nejat Aksu. Uropathogens and Antihiotic Resistance in Pediatric Urinary Tract Infections. Tepecik Eğit Hast Derg. 2005; 15(1): 37-43


ARAÇLAR
Tam Metin PDF
Yazdır
Alıntıyı İndir
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
E-Postala
Paylaş


Benzer makaleler
PubMed
Google Scholar



Copyright © 2019 Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dergisi. Tüm Hakları Saklıdır.
Lookus & OnlineMakale